Wie nu door het Spoorpark wandelt, ziet bloeiende borders, slingerende paden, vogels bij het water en mensen op bankjes. Maar achter die ogenschijnlijke vanzelfsprekendheid gaat veel liefde, zorg én handwerk schuil. Rianne weet daar alles van. Sinds de allereerste aanplant werkt ze als vrijwilliger in het groen. “Ik kwam hier wandelen, zag iemand alleen aan het werk en dacht: dat kan toch niet? In je eentje een park onderhouden?”
Rianne is een van de eerste vrijwilligers in het groenteam. Ze kende het Spoorpark al voor de aanleg begon. Ze volgde het voortraject en kende mensen uit de kartrekkersgroep. “Ik was meteen enthousiast. Het park was nog maar deels aangelegd toen ik begon. Ik liep hier en zag groenbeheerder Theo – een oud-klasgenoot van mijn pleegzoon – aan de slag tussen het zand en wat eerste aanplant. Zo’n park leg je toch niet in je eentje aan? Al snel heb ik me aangemeld als vrijwilliger.”
Groene vingers
Samen met haar partner, die ook enthousiast raakte, ging ze aan de slag. Elke maandag- en donderdagochtend, van acht tot half twaalf. “ Alles moest nog geplant worden. Er lag een plan van een tuinarchitect, er was een hoveniersbedrijf dat het begeleidde en wij deden gewoon wat op dat moment nodig was.”
“Doordat ik van een boerderij kom en altijd een grote tuin heb gehad, weet ik wat ik doe. Ik zie het verschil tussen siergras en wild gras, tussen vaste planten en ongewenste indringers. Veel vrijwilligers vinden dat lastig en dat snap ik ook. Daarom doe ik vaak het fijne werk. Dan zit ik met mijn vingers in zo’n polletje siergras te friemelen om het wildgras eruit te halen. Het is monnikenwerk, maar ook genieten.”
Hechte club
Rianne werkt in een vaste groep vrijwilligers, die meestal ook twee ochtenden per week aanwezig zijn. “Het is echt een club geworden. Je weet wat je aan elkaar hebt en we hebben allemaal hetzelfde doel: het park mooi houden.”
In het begin motiveerde vooral het zien groeien van het park. Maar dat veranderde gaandeweg. “Het werd een sociaal gebeuren. Er sloten allerlei mensen aan. Soms tijdelijk, soms voor langere tijd. Een man die ooit dakloos was zei: op de momenten dat ik hier ben, ben ik blij. Dat vond ik geweldig. En laatst kregen we nog een appje van een statushouder die hier een tijd meedraaide. Hij had een baan bij de gemeente gekregen en schreef: ‘Ik ga de groep missen.’ Dat is zo’n mooi compliment. Iemand zich hier thuis laten voelen, daar doe je het toch ook voor?”
Een plek voor iedereen
Rianne woont inmiddels in het centrum van Tilburg. Haar grote tuin heeft ze niet meer. “Het park is mijn tuin geworden. Mijn plek om buiten te zijn en mijn handen vuil te maken. En ik zie dat ik niet de enige ben. Het Spoorpark is een plek waar mensen van allerlei leeftijden en achtergronden samenkomen. Jonge gezinnen, ouderen, mensen met een migratieachtergrond, buurtbewoners en bezoekers van verder weg. Iedereen voelt zich hier welkom.”
Trots op de siertuin
Haar favoriete plek in het Spoorpark? “De siertuin bij het T-Huis. Die ligt er zó mooi bij. Het is ontworpen door een architect, alles klopt. De kleuren, de planten, de bankjes, de paadjes die ertussen slingeren. Het is bijna kunst. En toch zitten de bankjes nooit vol. Dus bij deze: neem een boek mee en ga daar eens heerlijk rustig zitten.”
Moeilijke momenten
Wat mensen vaak vergeten, is hoeveel werk er achter de schermen gebeurt. “Elke ochtend rond elf uur is het park weer schoon. Het zwerfafval is opgeruimd, het groen ligt er netjes bij. Dat gebeurt niet vanzelf. Daar zit een groep vrijwilligers achter. En als we een weekend niets zouden doen, ziet het park er op maandagochtend echt niet uit.”
Dat werkt soms demotiverend. “We hebben zelfs een vrijwilliger verloren die daardoor afhaakte. Maar ik blijf positief. Wat er kapotgaat, wordt na al die jaren nog altijd weer hersteld. Daar mogen we trots op zijn.”
Een warme oproep
Waarom zou je vrijwilliger worden in het Spoorpark? Volgens Rianne is het simpel. “Als je van buiten zijn houdt en van planten en dieren kunt genieten, dan is dit de plek. En ook als je niet veel kunt doen door een zere rug of een lastige knie bijvoorbeeld, dan is er altijd wel iets dat je kunt bijdragen. Al wat je doet is meegenomen.”
Zie jij het zitten om het groenteam te versterken? Stuur een e-mail naar info@spoorparktilburg.nl
Meer verhalen van onze vrijwilligers
