Ad woont al zijn hele leven in de buurt van het Spoorpark. Als kind keek hij urenlang gefascineerd naar het rangeren van treinen op het oude terrein. Nu begint hij als vrijwilliger van de technische dienst elke maandag met een vaste gewoonte: een rondje door het park, handen uit de mouwen en het terrein klaarmaken voor een nieuwe week.
Het Spoorpark volgde hij vanaf het eerste ontwerp. “Ik vond het meteen een prachtig idee. Wat ze van dit terrein hebben kunnen maken, dat is echt bijzonder.” Toen hij met prepensioen ging, was het voor hem duidelijk: hij wilde iets terugdoen. “Ik doe al jaren vrijwilligerswerk bij koren en parochies in de buurt. Het werk buiten in het Spoorpark is daarop een mooie aanvulling. Toen ik in de wijkkrant las dat er vrijwilligers werden gezocht, ben ik gewoon binnengelopen om te vragen naar de mogelijkheden.”
Ad kent de wijk van kinds af aan. Dat hij nu meehelpt om het park mooi te houden, maakt het voor hem extra speciaal. “Het is geweldig om te zien hoe mensen het park gebruiken. Op een zonnige zondag ligt het grasveld vol, kinderen spelen bij de fonteinen, jongeren racen over de pumptrack. Dat is toch fantastisch?”
Kleine klus, groot verschil
Iedere maandagochtend start Ad met een vast rondje. “Ik check wat eraan schort en pak op wat kan: stickers van palen en banken halen, kleine reparaties noteren of meteen aanpakken. Na evenementen of in de zomerperiode is er vaak meer te doen. Een slot dat klemt, een kraan die lekt, een stuk beton dat beschadigd is. Het is het stille werk dat je niet ziet, maar wél merkt als je het laat liggen.”
Graffiti verwijderen hoort er ook bij. “Bijna elke week is er wel iets nieuws. Dat is zonde, want het doet iets met de uitstraling van het park. Als je het laat zitten, krijg je snel een vervallen indruk. Dus we blijven boenen, overschilderen, doorgaan. De moed zakt ons nooit in de schoenen. Het park is te mooi om te laten verloederen.”
Mensenwerk
Wat Ad het leukste vindt? Gewoon, werken met mensen. “Op maandagochtend is het vaak rustig in het park, maar juist dan ontstaan de leukste gesprekken. Even een praatje met iemand op een bankje, iemand smakelijk eten wensen bij de lunch. Dat sociale contact maakt het hier extra fijn.”
Ook het contact met de andere vrijwilligers is waardevol. “We drinken samen koffie, ondersteunen elkaar. Je ontmoet steeds nieuwe mensen. En het buiten zijn doet me goed; elke week starten met een frisse neus.”
Extra handen gezocht
Het technische team kan hard nieuwe vrijwilligers gebruiken en Ad moedigt anderen aan om ook een handje te helpen. “Je hoeft geen techneut te zijn. Een extra paar handen is vaak al genoeg. En als je wél handig bent, kun je veel betekenen. Je ziet direct resultaat van wat je doet.”
Zijn trots is voelbaar als hij over het park praat. “Het is mooi om te zien hoe Tilburgers dit park omarmen. Mijn kleinkinderen neem ik hier ook graag mee naartoe.
Wat loop je er vrolijk bij!’, hoor ik wel eens als ik als vrijwilliger door het park loop. En dat klopt: het Spoorpark maakt me ook vrolijk.”
Zie jij het zitten om als vrijwilliger aan de slag te gaan? Stuur een e-mail naar info@spoorparktilburg.nl
Meer verhalen van onze vrijwilligers
